كه بر روى سينهء آن حضرت قرار گرفته بودند ، در آغوش ايشان بودند و رفتار پيامبر حاكى از علاقهء شديد آن حضرت به آن دو برادر بود . . حتى انتخاب اسم حسن و حسين ( هم‌نام فرزندان هارون و موسى ) يعنى شبر و شبير توسط پيامبر انجام گرفت و به گفته ابن كثير در « اسدالغابة » حسن و حسين اسم‌هاى بهشتى مىباشد كه در ميان مردم دوران جاهليت چنين اسم‌هايى مرسوم نبود . « 1 » ثانيا : خلفاى راشدين و ساير ياران پيامبر ، كه خود شاهد توجهات خاص آن حضرت به آن دو نوزاد بودند ، در تمام عمر ، نسبت به آن دو بزرگوار ابراز محبت نموده و به آنها احترام مىگذاشتند . چنان‌كه ابن كثير مىنويسد : « ابوبكر ، احترام و تعظيم آن دو را به جا مىآورد و هم‌چنين عمر و عثمان . . . » . « 2 » البته روايات ديگرى هم از بزرگان اهل سنت دربارهء فضايل حسنين عليهما السلام و لزوم احترام آنان وارد شده است كه تنها به نمونه‌هايى از منابع آنها در پاورقى اشاره مىنماييم . « 3 » اهل سنت و امام حسين عليه السلام در مورد فضايل و مناقبى كه برادران اهل سنت دربارهء شخص امام حسين عليه السلام نقل كرده‌اند ، فقط به چند نمونه فهرست‌وار اشاره مىكنيم : طبرى در تاريخ خود آورده است : « حسين عليه السلام مولود خاندان نبوت و در آغوش پيامبر و على و خاندان حضرت زهرا رشد و تربيت يافته

--> ( 1 ) . اسد الغابة ، ج 1 ، ص 496 . ( 2 ) . البداية و النهاية ، ج 8 ، ص 36 و 143 . ( 3 ) . سنن ترمذى ج 5 ، ص 614 ؛ اسدالغابة ابن كثير ، ج 1 ، ص 489 و . . . ؛ انس بن مالك ، صحيح بخارى ، ج 5 ، ص 23 ؛ سنن ترمذى ، ج 5 ، ص 617 و . . . .